كودكان كركوك را

هنوز نوشته ام چه

- ولي اين زل زدن به سبزي درختان

يعني چه كار بايد كه نكردند

مدار را جوري كار گذاشته اند

كه بگذرد از پائين پالايشگاه

نترسيده ام واقعاً

ولي از بس اشياء

اين قدر از زاويه تيز به من زل زده اند

كه قاطي كرده ام

و دهانم محو مي‌شود به شاخه‌ي زيتون در نك كبوتر

كه پر مي‌گيرد از چادر آبي “ يونيسف ”

آن پائين‌ پائين‌ها هم البته

زندگي از سرو كول نخل‌ها بالا مي‌رود

و بصره هم براي خودش مدار كشده اي دارد

با سي و نمي‌دانم چند درجه

و كاكائو و شير خشك پهن شده بر آن

داشتم “ شيركو بي‌كس ” را صدا مي‌‌زدم

كه به جغرافياي غمگين ديگري دعوت شده

با كودكاني كه

مدارهاي مزار شريف تا كابل را تعريف مي‌كنند عن قريب

- و جاي مزارع خشخاش البته مهم است وُ

بقاياي مجسمه هاي بودا همين طور .